Wstęp: Szczególne znaczenie w chirurgii zaćmy ma zastosowanie sztucznych soczewek wewnątrzgałkowych (intraocular lens – IOL), co pozwala na odtworzenie fizjologicznego układu optycznego oka. Na przestrzeni lat podejmowano próby wykorzystywania różnych materiałów do ich budowy, ale w praktyce klinicznej obecnie znalazły zastosowanie soczewki wewnątrzgałkowe wykonane z polimeru akrylowego hydrofobowego, hydrofilnego i PMMA. Wszystkie materiały stosowane do produkcji w miarę upływu czasu podlegają zmianom fizykochemicznym, które obniżają ich jakość, przezierność i zmieniają transmisję światła. Fakt ten może mieć istotny wpływ na bezpieczeństwo w życiu codziennym, a w przypadku osób czynnych zawodowo i w pracy.
Materiały i metody: Sześćdziesiąt sześć usuniętych sztucznych soczewek wewnątrzgałkowych poddano badaniom spektrofotometrycznym w celu określenia współczynnika transmisji promieniowania ele-ktromagnetycznego każdej z nich z uwzględnieniem różnych warunków oświetlenia w tym warunków oświetlenia naturalnego – dziennego i sztucznego. Analizowano transmisję światła dla każdego typu materiału w zależności od mocy refrakcyjnej usuniętych soczewek i czasu pozostawania wewnątrz- gałkowego.
Wyniki: Wartości współczynników transmisji promieniowania elektromagnetycznego usuniętych soczewek wewnątrzgałkowych dla oświetlenia sztucznego mieściły się w zakresie od 3,59% do 83,06%, podczas gdy dla oświetlenia naturalnego w zakresie od 3,81 do 83,56%. Średnia wartość współczynnika transmisji Tśr dla warunków oświetlenia naturalnego wynosiła 46,62%, a warunków oświetlenia sztucznego 44,87%. Średnia różnica pomiędzy współczynnikami transmisji światła TD65 i TA wynosiła 1,75%.
Wnioski: Usunięte sztuczne soczewki wewnątrzgałkowe poddane badaniu spektrofotometrycznemu wykazują zmiany transmisji z zakresu promieniowania widzialnego. Wydaje się istotne, aby uwzględnić zmiany transmisji światła dla soczewek wewnątrzgałkowych przy ocenie funkcji widzenia aktywnych zawodowo osób z wszczepionymi tego typu soczewkami.
